3581. Loquutus cum iis, de objectionibus et ratiociniis contra veritates fidei, quod merae umbrae essent, et lucem veritatum in umbram possint vertere, et cognitiones claras fidei per multiplices objectiones ponere in tanto dubio, ut postea vix credatur, cum tamen usque veritas est veritas, et cognitio fidei est cognitio fidei, et ibi lux. Repraesentabam [hoc] simul imaginative et cogitative, sic intus secundum eorum modum loquendi et intelligendi, et videbatur mihi alii circa caput educere talem loquelam sicut intra me; repraesentabatur passer, quem scio quod vivat, et talis sit, si vellem viscera ejus contemplare, et cerebrum ejus, et inde ratiocinari num vivat passer, et num sit passer et talis, usque negabitur, si nempe ratiocinarer videndo cerebrum, quod pultis instar sit, quomodo hoc potest vivere, et facere ut vivat sensibus et corpore, tum si spectarem viscera, sicut hepatem, pancreatem, intestina, et insuper si vasa, et fibras, earum consociationes, et inde ratiocinarer num vivere possit, cum tamen talia nusquam in tam parvo corpusculo possent cohaerere, conspirare,